In Memoriam

[Andrew Tjon A Ong]

In Memoriam: Ton Berends

Vanmiddag een triest bericht binnengekregen van Theo Berends.
Zijn oudste broer, damvriend Ton Berends, is afgelopen dinsdag overleden.
Gecondoleerd familie en vrienden!

Voor zover ik me kan heinneren heb ik slechts één keer tegen hem mogen spelen. Dat was in 2014 in het toernooi van Lent. Het was een prachtige enerverende partij. De opening en het begin van het middenspel stond ik erg goed, maar in de omsingeling kon ik de greep niet vasthouden en het ging van kwaad tot erger. Ik kwam slecht en zelfs helemaal verloren te staan. Ik ploeterde nog lang door en in een vijf om twee positie wist ik een remise stand te bereiken. Ik had verwacht, dat hij zwaar teleurgesteld zou zijn, maar hij was even vrolijk toen hij mijn remiseaanbod accepteerde. Zo zal ik me Ton blijven herinneren! Een groot damliefhebber en in ieder geval naar mij toe, altijd vrolijk en sympathiek! Ik heb hem ook vaak in het toernooi van Salou mogen meemaken. Rust in vrede Ton!



"Goedemiddag Andrew,

Afgelopen maandag op dinsdagnacht is mijn oudste broer Ton overleden. Ton leed aan dezelfde ziekte als mijn jongste broer Geert en mijn zus Hetty. Ton was toch een bekend gezicht in de damwereld. Nam maar liefst 13x deel aan het zomertoernooi in Salou. Ton heeft bij acht verschillende damverenigingen gespeeld. De laatste jaren ging zijn gezondheid snel achteruit. De laatste twee jaar verbleef Ton in verpleeghuis Insula Dei. Deze strijd kon Ton niet winnen en zijn we blij dat hij uit zijn lijden verlost is.
Zou jij deze rouwkaart op site willen plaatsen?

Alvast bedankt en we zien elkaar snel in Nijmegen?

Met vriendelijke groet,
Theo Berends"

[Andrew Tjon A Ong]

Bron: Brabants Damnieuws

[Andrew Tjon A Ong]

Bron: Brabants Damnieuws

[Andrew Tjon A Ong]

11 juli 2026. Denis Shatalin (8 oktober 1985)
Vreselijk nieuws: vandaag is Denis Vladimirovich Shatalin , meervoudig kampioen Russisch en dammen van de Krim, na een ernstig ziektebed overleden op 41-jarige leeftijd .

Een geweldige kameraad, een sterke meester, een fantastische trainer.

Afgelopen herfst opende ik nog een reeks korte schetsen, "Het goud van de Krim", met een verjaardagsgroet voor Denis . "Het leven begint pas echt op je veertigste", schreef ik, maar...

Zalige nagedachtenis!

Vladimir Vavilov

Krimgoud. Denis Shatalin
Auteur: Vladimir Vavilov

Op je veertigste begint het leven pas echt.

"Wees niet verdrietig. Alles komt goed, geloof me.
Het leven begint pas echt als je veertig bent, dat weet ik nu zeker . "
Film "Moskou gelooft niet in tranen"

In januari 1998 nam de opmerkelijke coach Valentin Vasilyevich Poznyak (1939-2022) uit Evpatoria drie jongens van 11-12 jaar mee naar Simferopol om deel te nemen aan het Krimkampioenschap in 100-vaks dammen: Seryozha Belosheev, Yura Pogozhev en Denis Shatalin.

Belosheev was destijds de meest briljante en zelfverzekerde speler. Voor de eerste ronde speelde ik twee makkelijke partijen tegen hem: ik verloor de eerste, maar won de tweede – mijn enige overwinning op Belosheev smiley.

Vijf jaar later bracht de loting me voor het eerst samen in het Krimkampioenschap tegen Pogozhev en Shatalin. Zij waren nog geen meesters, in tegenstelling tot Belosheev, die snel vooruitgang boekte en streefde naar de grootmeestertitel, maar beiden speelden al in de bovenste helft van het Zwitserse toernooi. Ik kreeg in beide partijen winnende posities, maar ik liet Pogozhev remise spelen, en tegen Denis bedacht ik een "spectaculair offer" dat uiteindelijk slechts een offer uit een hopeloze positie bleek te zijn – en zo ontmoetten we elkaar in het echt.

In de jaren 2000 vond er een generatiewissel plaats in het dammen op de Krim, gekenmerkt door de toenemende dominantie van de Yevpatoria-school.

Toen ik in 2010 weer deelnam aan de nationale kampioenschappen, was Denis er altijd op gebrand om te winnen: nadat hij onze onderlinge wedstrijden tegen Bobylev en mij had gewonnen, behaalde hij respectievelijk zilver en brons.

Overigens is het vermeldenswaard dat Denis zich aan de bestuurstafel altijd onberispelijk gedraagt ​​en daarbuiten ook zeer vriendelijk is.

Shatalin heeft de afgelopen vijftien jaar waarschijnlijk meer gouden medailles en bekers gewonnen op toernooien in de Krim dan alle anderen bij elkaar. Hij is nu uitgegroeid tot de onbetwiste leider van de damspelers van de republiek (naast Belosjeev natuurlijk, maar dat is een ander niveau – op nationaal en wereldniveau), en heeft zowel de Russische als de internationale damkampioenschappen in de Krim gewonnen, waarbij hij slechts af en toe een prijsplaats behaalt. Hij presteert ook goed in nationale competities, zowel individueel als met het Krimteam.

Nadat hij het trainersstokje had overgenomen van Valentin Vasiljevitsj Poznjak, is Denis Vladimirovitsj uitgegroeid tot een van de beste coaches van de Krim.

De meervoudig Krimkampioen, die op 8 oktober jarig is, heeft zich de laatste tijd af en toe laten horen over vermoeidheid, de noodzaak om plaats te maken voor jongere spelers, enzovoort. "Denis, dat is onzin: het leven begint pas op je veertigste!"

Gezondheid, voorspoed, dankbare studenten, prachtige wedstrijden en toernooisucces!


Vavilov – Shatalin, 2022


V. Vavilov, D. Shatalin, N. Leonov, 2018

bron:https://64-100.com/zoloto-kryma-denis-shatalin-shashki

[Edwin Twiest]

Ik las op de Facebookpagina van Hein Meijer dat Herman van Westerloo is overleden....

[Andrew Tjon A Ong]

In Memoriam: Herman van Westerloo
Hanco Elenbaas posted to Andrew Tjon A Ong

Twee dagen na zijn 85ste verjaardag is mijn clubgenoot Herman van Westerloo overleden. Hij was de laatste Damkampioen van Amsterdam en de grote roerganger van VAD, het Verenigd Amsterdams Damgenootschap. Tevens al een jaar of tien trouw bezoeker van de clubavond van DDV Diemen. Landelijk en in Rusland is Herman vooral bekend van het damtijdschrift Hoofdlijn, dat hij in 1988 had opgericht en waarvan hij tot in 2023 hoofdredakteur was. Met Mieke heeft hij ook nog zes kinderen opgevoed en grootgebracht. Toen de kids klein waren heb ik hem regelmatig op woensdagmiddag voorbij zien fietsen met een van hen voorop, na een bezoekje aan het zwembad.
Daarnaast was Herman net als zijn broer Chris fervent liefhebber van Scrabble.
We zullen tijd nodig hebben om eraan te wennen dat hij er niet meer is.
Aanstaande vrijdag vanaf 14:15 uur is er gelegenheid om afscheid te nemen van Herman in de aula van de Nieuwe Ooster begraafplaats.

[Andrew Tjon A Ong]

Ik was erg geschrokken door het trieste nieuws van het overlijden van Herman. Ik kende hem al meer dan 40 jaar. Ik heb meer dan 18 officiële partijen tegen hem gespeeld. De eerste keer dat ik tegen hem speelde was in 1984. Ik was in 1983 provinciaal kampioen van Utrecht geworden en ik stroomde door naar de Kwartfinales van Nederland. Daar mocht ik het opnemen tegen de grote Herman van Westerloo. Ik zag er tegenop om tegen hem te spelen en terecht, want hij was nog een maatje te groot. Ik werd van het bord geveegd! Pas drie jaar later ontmoette ik hem weer achter het bord in het sterk bezette VAD Paastoernooi. Ik was inmiddels gegroeid als dammer maar werd in het toernooi toch nog onderschat. Ik won de eerste drie partijen en had een goede basis gelegd om mijn debuut in het toernooi met de hoofdprijs te bekronen. Op de één na laatste dag mocht ik het in de loodzware avondronde opnemen tegen Herman. Het werd een marathonpartij, waarbij de felle strijd tot diep in de nacht nog gestreden werd. Uiteindelijk slaagde ik er in om, na een uitputtingsslag, voor het eerst in mijn carriere de grote Herman van Westerloo te verslaan! De volgende dag in de laatste ronde mocht ik het opnemen tegen zijn broer Chris. Gelukkig verliep die partij een stuk vlotter en ik mocht het toernooi afsluiten met twee overwinningen tegen familie Van Westerloo en de toernooiwinst was binnen!
In hetzelfde jaar kwam ik Herman weer tegen in de Kwartfinales van het NK. Hoewel ik met meer zelfvertrouwen het duel tegen Herman aanging, werd ik binnen de kortste keren in zijn geliefde Kellervariant van het bord gecombineerd met een combinatie die ik nog nooit eerder had gezien!
Dat ging zo:
Tjon A Ong,Andrew (2169) - van Westerloo,Herman (2171)
NLD-ch qf Group C, 16-05-1987

1.33-29 17-22 2.39-33 11-17 3.44-39 6-11 4.50-44 1-6 5.31-26 16-21 6.32-28 19-23 7.28x19 14x23 8.35-30 10-14 9.30-24 5-10 10.37-31 20-25 11.24-20 15x24 12.29x20 11-16 13.20-15 7-11 14.40-35 14-19 15.44-40 9-14 16.41-37 3-9 17.33-29 21-27 18.47-41 2-7 19.37-32?

19...17-21! 20.26x28 16-21! 21.31x22 18x27 22.29x18 13x44 Z+

Ook daarna verliepen mijn partijen tegen Herman altijd spectaculair. Hij groeide uit tot mijn lievelings tegenstander! Er gebeurde altijd wel iets bijzonders op het bord. Zo trapte hij tegen mij in twee partijen achterelkaar in de zelfde combinatie in de Kellervariant! Herman hanteerde nooit de botte bijl, en je was je leven nooit zeker als je tegen hem speelde. Hieronder twee sprekende voorbeelden van onze spectaculaire duels.

van Westerloo,Herman (2118) - Tjon A Ong,Andrew (2224)
Hoogeveen Open, 13-08-2015

1.31-26 19-23 2.32-28 23x32 3.37x28 20-24 4.41-37 14-19 5.46-41 10-14 6.34-30 14-20 7.30-25 18-23 8.25x14 9x20 9.40-34 23x32 10.37x28 12-18 11.44-40 4-9 12.42-37 7-12 13.50-44 1-7 14.47-42 17-21 15.26x17 11x22 16.28x17 12x21 17.33-28 6-11? 18.38-32!!



Met de stille zet 38-32! heeft Herman ineens een gewonnen positie gecreëerd! Zwart heeft maar liefst dertien zetmogelijkheden, maar ze zijn allemaal verloren!!
Er werd vervolgd met :18...18-23 19.34-29! 24x22 20.32-27 21x32 21.37x6 13-18 22.41-37 16-21 23.43-38 8-12 24.49-43 9-13 25.37-32 21-26 26.6-1 20-24 Herman stond gewonnen, maar na het gespeelde 27.39-33? kreeg zwart de gelegenheid om op een spectaculaire manier naar dam te combineren. Deze combinatie heeft nog de combinatieprijs gewonnen in het toernooi, Hoogeveen Open!



27...23-28!! 28.32x14 24-30 29.35x24 13-19 30.24x22 12-17 31.1x21 26x50 en Herman moest, nadat hij van de schrik bekomen was, even later in remise berusten.

Het zat hier even niet mee voor Herman, maar soms was het geluk wel aan zijn zijde:


Tjon A Ong,Andrew (2167) - van Westerloo,Herman (2136)
VAD Paastoernooi, 27-03-2016
Het computerprogramma Kingsrow gaf hier 9.99 aan voor wit. Dus maximale waardering, dus absolute winst!
Echter, als je tegen Herman van Westerloo zat, dan was je nog niet zeker van de twee punten, ook al was jouw stand gewonnen!
Dat had ik moeten weten na zoveel partijen tegen Herman gespeeld te hebben!
Ik stond er niet zo bij stil dat ik tegen Herman speelde en dus extra alert moest zijn! Aan zijn gezicht was er niks af te lezen, dat hij een smerigheid in had gebracht, en ik dacht hier makkelijk een tweede schijf voor te komen en speelde
51.43-38?? Herman hoefde zich niet tweemaal te bedenken en sloeg a tempo toe met 23-29!! 52.34x23 9-13! 53.38x29 13-18 54.23x21 16x47 1-1

Herman heeft me vaak uitgenodigd om voor zijn prachtige tijdschrift Hoofdlijn een artikel te schrijven. Natuurlijk heb ik altijd graag aan zijn verzoek voldaan. Ook heeft hij heel vaak cadeaubonnen in de vorm van jaarabonnementen op zijn blad Hoofdlijn ter beschikking gesteld aan de Thailand Open toernooien die ik georganissseerd heb. Ik zal hem erg missen. Rust in vrede Herman

[Andrew Tjon A Ong]

In Memoriam: Bram Boer

Bram Boer overleden

Een treurig verloop.

Voorbereidingen waren in gang gezet voor het afscheid van Bram bij damvereniging Austerlitz en in de privésfeer voor het vieren van zijn verjaardag.

Op zaterdag 27 juni deden zich ernstige complicaties voor en is de gezondheid van Bram Boer zeer snel kritiek geworden. Het afscheid op de damclub is daarom niet doorgegaan, maar de maandag daarop heb ik Bram kunnen bezoeken en heb hem de oorkonde van de K.N.D.B. wegens 50 jaar onafgebroken lidmaatschap nog kunnen overhandigen. In het vorige bericht is al uitgebreid stil gestaan bij deze 50 jaar.

Afgelopen vrijdag is Bram twee dagen na zijn 68ste verjaardag overleden.

Wij wensen zijn nabestaanden en vooral zijn zus die jaren voor Bram heeft gezorgd veel sterkte.

Namens damvereniging Austerlitz,

Henk Zoonen


Hilversum Denkt 2010. Bram Boer met dondere trui en witte kraag,

Twee weken eerder werd er op dezelfde site van UPDB-dammen.nl het afscheid van Bram Boer aangekondigd:
Dammer Bram Boer zwaait af
Door Fred Wortel / 26 juni 2026
Verslag Harry Vredeveldt

Bram Boer doet officieel op dinsdagavond 30 juni de damschijven in het doosje. Vanwege gezondheidsredenen moet deze kleurrijke speler na 50 jaar tot zijn grote spijt – stoppen met dammen.

Tijdens een officiële receptie neemt hij afscheid van damclub Austerlitz, waar hij zeer gezien was, maar ook gevreesd, want Bram kon er wat van: ook van de sterkste spelers won hij wel eens. Met zijn legendarische opmerkingen tijdens de wedstrijden, als hij er een mooie slagzet uithaalde, kreeg hij vaak de lachers op zijn hand.

Veel Utrechtse dammers hebben hem gekend, want Bram begon zijn damloopbaan 50 jaar geleden bij de Driebergse Damvereniging (DDV), waar hij het eerste tiental (!) haalde en een geduchte tegenspeler was in de Utrechtse Hoofdklasse.

Toen Driebergen in 2006 moest fuseren met Damclub Amerongen (ADC) ging Bram mee en toen deze club in 2018 werd opgeheven, stapte Bram – samen met Evert van Grondelle – over naar damclub Austerlitz, waar hij zich in korte tijd geliefd maakte.

Als individuele speler deed Bram – in zijn 50-jarige damloopbaan – mee in de persoonlijke kampioenschappen van de provincie en in de diverse toernooien; ook hierin wist hij menige “scalp” te veroveren. Hij werd daardoor een alom een bekende en graag geziene speler. Damclub Austerlitz ziet hem daarom met weemoed vertrekken als lid en wenst hem het beste!

[Andrew Tjon A Ong]

Bron: KNDB.nl

Johan Haijtink: een groots dammer

In Memoriam Johan Haijtink 1942-2026: een groots dammer
3 augustus 2026
De damwereld heeft een groots dammer verloren: op zondag 2 augustus is Johan Haijtink op 84-jarige leeftijd overleden.

Johan is in de damwereld op letterlijk alle fronten actief geweest. Zelf een verdienstelijk dammer (spelend bij DEZ Laren, Ons Genoegen Utrecht, Het Groene Hart, BDV Brummen en DC Vorden/Dammers Uit Oost), stelde hij een mensenleven lang met grote toewijding ook ánderen in staat plezier en succes op het dambord te beleven. Zo verzorgde hij schooldamlessen, was hij jeugdtrainer en toernooibegeleider, trad hij op als gediplomeerd damarbiter, en was hij in Utrecht en Gelderland op provinciaal niveau ook bestuurlijk actief.

In 1981 werd Johan lid van het KNDB-bestuur met de portefeuille jeugdzaken, en dat werd een succes. Mede dankzij Johans activiteiten kende de KNDB rond 1983 eventjes 10.000 leden (waarvan zo’n 2.000 jeugdleden!) en begonnen ook de meisjes het dammen te ontdekken. Toen in 1988 de functie van bondsdirecteur vrijkwam, nam Johan dan ook een kloek besluit: hij zegde zijn baan als tekenleraar op, en kreeg de leiding over het KNDB-bondsbureau, een functie die hij bijna 20 jaar lang, tot zijn pensioen in 2006, heeft vervuld. En dat was nog niet alles: in 2009 was het KNDB-bestuur wanhopig op zoek naar een nieuwe voorzitter, en werd Johan bereid gevonden ook die rol (tijdelijk in combinatie met zijn oude bondsbureauwerk) te vervullen; pas in 2013 nam hij afscheid van het bestuurswerk voor de dambond.

Johan – die naast het dammen ook maatschappelijk en kerkelijk actief was – kreeg voor zijn verdiensten voor de damsport in 2006 het erelidmaatschap van de KNDB, en werd in 2008 benoemd tot Ridder in de orde van Oranje Nassau.

Maar met deze zakelijke opsomming van activiteiten en rollen hebben we Johan als mens nog niet echt gekenschetst. Bij de gedachte aan de Johan die, vaak samen met zijn Toos, op de vroege zaterdagmorgen in een auto vol dammateriaal op weg is om ergens in een Nederlandse toernooizaal een stand van de bondswinkel in te richten, aan de Johan die elk programmaboekje met grappige tekeningen verrijkt, of aan de Johan die met agenda en notulen de KNDB-bestuursvergaderingen punctueel voorbereidt en uitwerkt en het bestuur tijdens de vergadering ook wel eens een onverstandig besluit uit het hoofd weet te praten, schiet ons de term stille kracht van de KNDB te binnen. Daarnaast onderhield Johan namens de KNDB ook – en met succes – contacten met NOC*NSF, met collega-denksportbonden, met overheidsinstanties en sponsoren, en internationaal met FMJD en zusterbonden, en toonde hij zich daarmee ook een belangrijke sturende kracht binnen de KNDB. En niet in de laatste plaats: Johan kende in zijn bondsbureauperiode zo ongeveer alle leden van de KNDB bij naam, en nam iedereen, van wereldkampioen tot beginner, even serieus. Hij was voor de dammers (en dat waren er beduidend meer dan tegenwoordig) hét gezicht van de KNDB, en uit zulke persoonlijke contacten is ook menige vriendschap gegroeid. Johan was daarmee ook een verbindende kracht in dammend Nederland.

Bijna tien jaar geleden publiceerde Johan het boek Dammen, een hobby voor het leven. Onder het moto “wie niets nalaat heeft niet geleefd” kijkt hij daarin terug op zijn damleven, met een analyse en verhaaltje bij 50 mooie dampartijen (want de notaties van de bijna 3000 partijen die hij in z’n leven speelde bleven in huize Haijtink natuurlijk nauwkeurig bewaard), en een curriculum vitae met zijn activiteiten in de damwereld. Dat boek was nodig volgens Johan, want (we citeren uit zijn voorwoord) “De damsport heeft, als hobby en als werk, zo’n belangrijke plaats in mijn leven ingenomen dat ik vond dat hiervan iets voor het nageslacht bewaard moest blijven”.

Bij zijn heengaan realiseren wij ons dat het omgekeerde net zo waar is: Johan Haijtink, een groots dammer, is met alles wat hij deed en wie hij was, van monumentale betekenis geweest voor de Nederlandse damsport.

Wij gedenken hem met grote dankbaarheid.

Theo van den Hoek en Paul Visser

(NB: informatie over de uitvaart volgt en zal worden toegevoegd aan dit bericht)

[Andrew Tjon A Ong]

[Andrew Tjon A Ong]

Mister KNDB is niet meer!
Johan Haijtink heeft een heel belangrijke rol in mijn leven gespeeld. Andersom had ik ook een speciale plek in Johan’s hart. Dat kwam ook, omdat ik een tijdje de enige jeugdspeler bij Ons Genoegen Utrecht was, ten tijde van Johan"s voorzitterschap. Vele goede herinneringen heb ik aan Johan. Hij was mijn eerste damtrainer. Dat was ergens rond 1978. Johan verzorgde de Provinciale Jeugdtraining, die in het oude denksportcentrum “De Remise” in Utrecht werd gehouden.
Ik heb veel van hem geleerd, o.a. een leuke lokzet bij de Bomzet heb ik altijd onthouden, maar helaas nog nooit mogen toepassen in een echte partij.
Ondanks dat Johan later richting het Oosten verhuisd was, wist hij me altijd te vinden en stond hij me altijd bij. Om maar een paar dingen te noemen: Hij heeft al het opleidingsmateriaal dat ik geschreven had voor de Jeugddamleiderscursus voor me nagekeken op taal- en grammaticale fouten. Hoewel Johan van beroep tekenleraar was, had hij net zo goed ook leraar Nederlands kunnen zijn, want zo deskundig was hij daarin en hij had ook nog een heel mooi sierlijk handschrift. Ik kon meteen aan de geschreven enveloppe zien, als er post van Johan op de deurmat plofte. Hij belde me een keer spontaan op, of ik extra groente kon gebruiken. Hij bracht ons toen een hele partij snijbonen, die hij ergens in een tuin geoogst had. Ook hebben we een keertje samen een damreis naar Curaçao gemaakt. Johan is ook beheerder van het Kellerfonds geweest. In die functie nam hij dan contact met me op, als het fonds weer een schenking had gekregen van een damcollectie van een overleden dammer. Ik was dan altijd bereid de collectie over te nemen en Johan kon met het ontvangen geld weer wat jeugdige dammers ondersteunen, zodat die aan een EK of WK konden meedoen, als ze van huis uit niet over voldoende geldelijke middelen beschikten, om het kampioenschap te kunnen meemaken. Zelf heeft hij het grootste gedeelte van zijn eigen omvangrijke boekencollectie aan mijn Damboekshop geschonken. Daar ben ik hem natuurlijk ook heel veel dank voor verschuldigd. Zijn eigen boek: "Dammen, een hobby voor het leven" was erg gewild en werd meteen een colletors item.
Vorig jaar was hij ineens weer in de UPDB aan het dammen geslagen. Hij deed mee aan het Provinciaal kampioenschap van Utrecht. Hij zag er als tachtigplusser buitengewoon goed uit en ik had verwacht, dat we er een trouw deelnemer aan het kampioenschap erbij hadden gekregen, nu hij weer op zijn oude honk terug was. Helaas heeft het niet zo mogen zijn. We zullen hem heel erg missen. Johan bedankt! Familie en damvrienden gecondoleerd met dit grote verlies. Heel veel sterkte!
Andrew Tjon A Ong

===============================================================================================================

Beste allen, 

ik voel me geraakt door dit bericht. Johan was bijzonder. Hij heeft ontzettend veel gedaan voor het dammen in het algemeen, als directeur van het bondsbureau en als voorzitter van de KNDB en van Ons Genoegen. Een bescheiden en integer mens die ook nog eens de handen uit de mouwen stak. Ik heb nog nooit iemand ontmoet die hem niet aardig vond. Hij was erelid van OG en van de KNDB, en terecht. 
Toen ik in september 1969 op de club kwam was hij de eerste die ik ontmoette. Hij bleek ook nog eens in mijn geboortedorp Linschoten te wonen.  In die eerste jaren ben ik vaak op zondagmiddag bij Johan en Toos op bezoek gegaan. Ontzettend lieve en gastvrije mensen! We gedenken een heel bijzonder mens. Dat hij ruste in vrede.

Wim  Vlooswijk 

[Edwin Twiest]

Op 2 augustus werd de damwereld getroffen door een groot verlies: de uitmuntende damcomponist en internationale grootmeester Vladimir Pavlovich Matus overleed plotseling op 79-jarige leeftijd.

https://dasco.pro/collection/fotografa/matus/

[Andrew Tjon A Ong]

In Memoriam: Gijs voor de Poorte


Oud lid van Heijmans Excelsior


Diepe concentratie bij Martijn van IJzendoorn in zijn partij met Gijs voor de Poorte, die als laatste na bijna 5,5 uur een zwaarbevochten punt binnensleepte. (bron: wos.nl)
Tijdens het wereldrecord kloksimultaan van Martijn van IJzendoorn, Gouda 2023

[Edwin Twiest]

Op 31 augustus is Arie vd Stoep overleden.

[Andrew Tjon A Ong]

Bron: dcdordrecht.nl

In Memoriam: Anton Kosior


In memoriam Anton Kosior
De clubbladen liggen er nog. Zijn partijen kunnen we blijven naspelen. Maar Anton zelf zullen we missen. Op 26 oktober 2026 is Anton Kosior overleden. Het nieuws heeft ons diep geraakt. Voor Damclub Dordrecht en de damwereld in de regio betekent zijn overlijden het verlies van een toegewijde dammer en een bijzonder betrokken clubgenoot. Onze gedachten gaan bovenal uit naar zijn vrouw Anneke, zijn kinderen en zijn kleinkind.

Anton was een man die nooit opgaf en alles voor de club deed. Als voorzitter, jeugdtrainer, organisator en hoofdredacteur gaf hij zijn tijd en energie aan de vereniging. Zijn liefde voor het dammen was zichtbaar achter het bord, maar minstens zo sterk in alles wat hij eromheen deed. Hij speelde niet alleen mee; hij hielp de club voortbestaan.


Het clubblad was zijn levenswerk. Sinds 1979 maakte hij het als hoofdredacteur: eerst Informatie, later De DDV-er en vervolgens Dordts Damnieuws. De namen veranderden, Anton bleef. Wie de vele nummers naast elkaar ziet, krijgt een indruk van de omvang van dat werk. De tijd die hij stak in het analyseren van partijen, het schrijven en het samenstellen van al die bladzijden is niet te tellen. Hij bewaarde daarmee niet alleen zetten en uitslagen, maar ook de geschiedenis van onze vereniging.

In november 2025 verscheen het honderdvijftigste nummer van Dordts Damnieuws. Tussen de competitieverslagen en toernooipartijen was ook ruimte voor een jubilaris. Dat tekende Antons aandacht: het ging om het spel én om de mensen. Zijn vertrouwde afsluiting, “Veel plezier met dit nummer”, lezen we nu met andere ogen. Een eenvoudige wens, die herinnert aan de betrokkenheid waarmee hij het blad maakte.

Zijn andere paradepaardje was het jaarlijkse Open sneldamkampioenschap van Dordrecht. Als organisator bracht hij dammers bijeen om hun sport te beleven. Ook de toekomst van de vereniging bleef hem bezighouden. In het voorjaar van 2026 vroeg hij aandacht voor de bezetting van het bestuur en schreef hij over het recreatieve dammen op donderdagmiddag in De Prinsemarij. Daar waren ook niet-leden welkom en stond gezelligheid voorop. Zijn verslag en foto’s van de eerste bijeenkomst laten zien hoezeer ook het samenzijn bij zijn damleven hoorde.

Als dammer kende Anton een lange en rijke loopbaan. Een hoogtepunt was het bereiken van de finale van het Nederlands kampioenschap in 2000. Hij droeg de meestertitels MF en MN en speelde voor Damclub Dordrecht en De Waarddammers. Zijn toernooiverleden voert langs Salou, Nijmegen, Heerhugowaard, Praag en Miami, en langs Europese en wereldkampioenschappen voor veteranen. Het dammen bracht hem ver buiten de eigen clubzaal.

Ook in 2026 bleef hij actief, met deelnames aan onder meer het NK Veteranen in Delft, het WK Veteranen in Drancy, Heerhugowaard Open en Golden Prague. Zijn eerste in Turbodambase opgenomen partij dateert van 28 mei 1973, tegen H. Roodenburg. Zijn laatste partij speelde hij op 3 oktober 2026 tegen Gert Jan Hoeve. Tussen die twee datums ligt een damleven vol wedstrijden, ontmoetingen en analyses. En nu is er geen volgende partij meer.

“Een damambassadeur bij uitstek”, noemt André Droog hem. Hij herinnert zich Antons focus, toewijding en energie, de vele partijen, de analyses en de volgeschreven clubbladen. Maar vooral ook zijn betrokkenheid als mens bij het wel en wee van de leden. Want Antons betekenis voor de club laat zich niet alleen in damresultaten of verschenen nummers uitdrukken.

Het langsbrengen van boterstaven met Kerstmis. Het bezorgen van clubbladen bij leden. Het waren gebaren waarin zijn aandacht voor anderen zichtbaar werd. Juist zulke herinneringen maken het gemis persoonlijk. We verliezen niet alleen een dammer, hoofdredacteur en organisator, maar iemand die zich om zijn clubgenoten bekommerde.

André vertelt ook hoe blij Anton was toen hij enkele maanden geleden voor het eerst opa werd. Naast zijn damleven was er die nieuwe vreugde in zijn gezin. Dat maakt het afscheid des te aangrijpender. “Ik ben er behoorlijk door van slag”, schrijft André. Zijn woorden verwoorden de schok die velen van ons voelen.

Anton laat ons veel na: zijn partijen, zijn clubbladen en de herinneringen aan zijn vasthoudendheid en betrokkenheid. Voor zijn werk als voorzitter en jeugdtrainer, voor het clubblad dat zijn levenswerk werd en voor het Open sneldamkampioenschap van Dordrecht zijn wij hem diep dankbaar. Maar bovenal zullen we de mens achter al die inzet missen.

Wij wensen Anneke, zijn kinderen en alle naasten veel kracht en troost toe. Onze gedachten zijn bij hen en bij zijn kleinkind.

Anton, dank voor alles wat je voor onze club en de damwereld hebt betekend. Je werk blijft. Je betrokkenheid vergeten we niet. We zullen je missen.