Voor de dammers doet hij (72) alles: ‘Henk, waar blijf je met de worst?’
© Henri van der Beek
Henk van Renselaar ontgaat niets. Of het nu een deur is die beter open kan staan, of damstenen die net niet recht op het bord staan. Hij doet er alles aan om het NK schooldammen goed te laten verlopen. „Ik blijf me inzetten, zolang ik gezond mag blijven.”
Jeroen Pol
Verslaggever gemeente Heerde
3 juni 2026, 10:30
•Laatste update: 3 juni 2026, 11:32
Nee, kom bij Henk van Renselaar (72) niet aan dat dammen maar een spelletje is.
„Er zit gigantisch veel in”, zegt de Wapenvelder dan. „Er zijn combinaties mogelijk, dat je denkt: ‘Hoe kan het?’”
„Je moet het zien. Een plannetje hebben. Zes, zeven zetten vooruit denken.”
„Dammen is mijn lust en mijn leven.”
Henk van Renselaar loopt in de aula van middelbare school De Noordgouw. Het is er druk.
Dertig teams van basisscholen uit het hele land nemen het hier tegen elkaar op. Dat de finale juist in de gemeente Heerde wordt gehouden, is voor een groot deel aan Henk te danken.
Hij is voorzitter van damclub Ons Genoegen in Wapenveld. De vereniging bestaat negentig jaar en de gemeente Heerde viert 850 jaar zelfstandigheid. Alle reden voor een damfeestje.
Extra lint maakt verschil
„We hebben gisteren het meeste al klaargezet”, zegt Henk. „Nu moeten alleen de puntjes nog op de i.” En Henk heeft oog voor de details.
Hij wijst: „Dit lint hebben we vanochtend nog geplaatst. Zo kan het publiek langs lopen en de borden beter bekijken.”
Henk is medeorganisator. Hij is ook de begeleider van drie teams. De opstellingen voor twee teams van De Parel en een team van De Lichtbron maakt hij. Dat twee scholen uit Wapenveld de finale hebben gehaald, is geen toeval.
„Ik geef op vier scholen in de gemeente les”, zegt hij.
Goede dammer in het dorp
Zelf damt hij al zo’n 55 jaar. „Ik ben in Oldebroek geboren.” Daar begon hij in 1971 bij DOS, Door Oefening Sterk.
Een paar jaar later kreeg hij verkering met Dinie. „Toen ben ik de berg overgegaan, naar Wapenveld.”
In 1980 stonden een paar leden van Ons Genoegen voor de deur. „Die wisten dat er een goede dammer in het dorp was komen wonen. Toen ben ik lid geworden.”
Ze haalden niet alleen een dammer binnen. Maar bovenal een verenigingsmens. Zo iemand voor wie een vraag niet snel te veel is. Wanneer er wat klaargezet moet worden in de zaal, steekt Henk zijn handen uit de mouwen.
Dat werd alleen maar meer, zeker nadat hij stopte met werken.
Plots in de varkenshandel
„Ik werkte als steigerbouwer bij bouwbedrijf Moes in Zwolle, dat in 2012 failliet ging.” Maar dat was niet zijn enige baan.
„Toen mijn vader in de jaren 90 overleed, heb ik zijn zaak overgenomen. Zat ik van de ene op de andere dag in de varkenshandel.”
Zo’n tien jaar geleden stopte Henk ermee en was er meer tijd voor zijn geliefde damsport.
„Ik legde mijn focus op het schooldammen. Na de najaarsvakantie begin ik altijd met mijn lessen op de basisscholen in Wapenveld.”
De belangstelling is groot, zo merkt hij. „Ik heb weleens meer dan tachtig kinderen die meedoen. En de leerlingen vinden het ook heel leuk om mee te doen aan toernooien.”
Zo gaan ze voor de Regio Cup naar Dedemsvaart, of Hoogeveen. „De ouders rijden graag, vervoer is nooit een probleem.” En dan organiseert Ons Genoegen natuurlijk zelf ook een toernooi.
Helpt tegen vergrijzing
Voor Ons Genoegen is de binding met de jeugd van levensbelang. „Dammen vergrijst”, weet Henk. „Maar bij ons valt dat nog wel mee. We hebben twintig jeugdleden, met dank aan het schooldammen.”
De komst van de nieuwe landelijke derde klasse juicht hij dan ook toe. „Dat is een mooi niveau voor de jeugd om de stap naar de senioren te zetten.”
Investeren in de jeugd kost geld. En wie helpt om het binnen te halen? Henk van Renselaar!
In 2008 startte hij een worstenactie. „Met mijn varkenshandel leverde ik aan Slagerij Van de Weg in Oosterwolde”, legt hij uit.
Henk, waar blijf je?
Vijf keer per jaar gaan de leden van Ons Genoegen de boer op. „Ik vent er zelf wel driehonderd. We verkopen ook gehaktballen en rollades. Ik heb heel veel vaste klanten.”
„Dan krijg ik weer een berichtje: ‘Henk, waar blijf je met de worst?’.”
Zijn vrouw heeft niets met de damsport. „Helemaal niets.” Dat neemt niet weg dat ze Henk alle ruimte geeft.
„Ze staat er wel achter. Bij mij staat de zaterdag in het teken van dammen. En dat vindt ze prima.”
De spraakwaterval valt even stil. Het NK gaat bijna beginnen. Links en rechts wordt Henk begroet.
Maar er moet nog iets belangrijks gebeuren.
© Henri van der Beek
Drie op een rij
Van Renselaar ziet zijn pupillen aan een van de vijftien wedstrijdtafels en loopt naar ze toe. Voor iedereen heeft hij tips: „Geen gaten maken, denk erom”, klinkt het.
En: „Niet de boel los zetten.”
„Mooi compact staan, drie op een rij.”
Voor al zijn vrijwilligerswerk kreeg Henk op 9 mei een koninklijke onderscheiding. De waardering doet hem veel. „Geweldig dat ik dit mag doen”, zegt hij dan.
„En ik blijf me inzetten, zolang ik gezond mag blijven.”
