Bron:
https://nkveteranen.kndb.nl/liefhebber-jan-ongolesono/
LIEFHEBBER JAN ONGOLESONO
23 april 2026
‘Als je eenmaal door dammen wordt geraakt, kom je er nooit meer vanaf’
Jan Ongolesono (rating 1033) kent als dammer niet al te veel hoogtepunten maar is wel een groot liefhebber, altijd al geweest. Eerst in Suriname en later in Utrecht en omstreken blies de 65-plusser vaak met aanstekelijke plezier zijn partijtje mee.
Wanneer ben je gaan dammen en waardoor?
Mijn roots liggen in Suriname. Daar ben ik met dammen begonnen doordat ik in de winkel van mijn vader regelmatig klanten zag dammen onder het genot van een Djogo oftewel een liter Parbo-bier. En de toppers Leo en Waldo Aliar woonden in Suriname bij mij om de hoek.
Hoe verliep je damloopbaan? Doe je ook thuis aan dammen?
Ik heb een 1000+-rating maar doe eigenlijk weinig tot bijna niets aan studie, buiten de trainingen op Lidraughts. Verder speel ik met mijn damvriend en dorpsgenoot Lucien Farzan die ik in Suriname ook al kende en waar wij ook al samen speelden, niet op competitie-niveau maar recreatief. In de jaren tachtig kwam ik Lucien in Utrecht weer tegen nadat wij uit Suriname waren vertrokken en elkaar uit het oog waren verloren. Hij vertelde mij dat hij bij Damclub Maarssen was gaan dammen en nodigde mij uit om ook lid te worden.
Waar speel je?
Damclub Maarssen bestaat niet meer, ik ben nu lid van de Damclub UDG- Vriendenkring uit Utrecht en landelijke speel ik voor Ons Genoegen Utrecht. Misschien raad je het al, ook hier ben ik samen met mijn damvriend Lucien Farzan actief, maar ook met Toys Sheoratan. De naam Sheoratan zal bij de damliefhebbers bekend voorkomen, zo niet, zie de partij Sijbrands – Sheoratan.
Wel eens wat gewonnen?
Of ik ook ooit eens in de prijzen ben gevallen, ook dat is op Toernooibase na te gaan. Zo ben ik ooit eens kampioen van Utrecht in de eerste klasse geweest en daar ben ik best wel trots op.
Wat is de aantrekkingskracht van dammen, wat vind je de leukste partijen?
Dammen is een denksport waar je, als je er door geraakt wordt, nooit meer vanaf komt. De leukste partijen zijn als alles loopt zoals jij het wil dat het gaat lopen of dat je de tegenstander afstraft voor de tactische fouten.
Nog wel eens iets bijzonders meegemaakt?
Om een anekdote te delen heb ik weer de hulp van mijn vriend nodig. In dit verband verwijs ik de lezer naar Toernooibase voor een partij van Lucien Farzan – Jan Ongolesono uit 1986. Dit om te laten zien hoe mooi dammen kan zijn.
Waarom doe je mee aan dit NK en wat verwacht je?
Ik ben al eerder van de partij geweest, vorig jaar nog. Ik doe in Delft mee omdat het een leuk en gezellig toernooi is waar je veel damvrienden
tegenkomt die je tijdens de nationale clubcompetitie weinig ziet. Dorpsgenoten Andrew Tjon A Ong en – uiteraard – Lucien Farzan zijn ook
van de partij en dat inspireert me om mee te doen.
Mijn doel? Wel vorig jaar heb ik tot de achtste ronde het bergklassement aangevoerd maar door verlies in de laatste partij greep ik net naast de eindzege. Dat resultaat wil ik nu proberen te overtreffen.
Ronde 5
In de ochtendronde wisten Cock van Wijk en Anton Kosior zich bij de drie koplopers te voegen. Kosior brak in een goede positiepartij door de
rechtervleugel van Theo van den Hoek en Van Wijk kreeg in een romantisch spelsysteem zijn gelijk tegen Han Seinhorst. Het leidende kwintet werd op de voet gevolgd door elf spelers. Onder hen de oud-kampioenen Frank Teer en Andrew Tjon A Ong. Zij tekenden binnen mum van tijd de vrede. Ongebruikelijk voor twee spelers die van mooie partijen houden. Teer: “Twee partijen op één dag is gezien mijn gezondheid te veel. Vandaar”. Tjon A Ong, alweer achter zijn (dam)boekenstand: “Hier kan ik wel vrede mee hebben. Ik heb het al druk genoeg”.
Ook de topper tussen Edwin de Jager en Daaf Kasse (‘It takes two to tango’) leidde bij de toeschouwers niet tot een grote mate van opwinding. Paul Teer-Ottink, Hoeve-Schotanus en Kloosterman-Van der Stap eindigden eveneens in een gelijkwaardige remise maar daarin werd wel, zij het soms met mate, ‘vol gas’ gegeven.
Bij de achtervolgers keerde Berend Plijter weer terug waaraan Coen Bommel zijn medewerking verleende. Bé Eggen is erbij wat ten koste van Bert Roest ging en Bert Dollekamp kreeg loon naar werken tegen Roep Bhawanibhiek.
Arie Janssen van Doorn en Arie Schoneveld speelden ‘de partij van de dag’. Na een principiële strijd tussen aanval en verdediging brak de WSDV’er winnend door naar dam. Onderin gaf Hans Knobbe de rode lantaarn aan Leo van Gelder die als enige nu nog op zijn eerste punt wacht.
Zesde ronde
Willy Heeringa kreeg net als twee jaar geleden weer support van zijn kroost. De Delftse thuisspeler werd dit keer aangemoedigd in de vorm van een groot spandoek dat door zijn dochter Bionda voor de ramen werd gehangen. Met als tekst: ‘Yo Willy slaan!!!!’ Het hielp want pappa wist Han Seinhorst probleemloos op remise te houden.
Na zes ronden hebben de vier koplopers in het Grotius College gezelschap gekregen van vier spelers. De toppers tussen Anton Kosior en Edwin de Jager en Frank Teer en Daaf Kasse eindigden in remise maar het had er alle schijn van dat Teer en De Jager zouden gaan winnen. Teer kwam na een zeer boeiende ‘tweede helft’ één tempo tekort voor de winst en hetzelfde overkwam De Jager die Kosior peentjes deed zweten.
Het leidende kwartet werd door vier spelers achterhaald. Andrew Tjon A Ong boekte heel charmant zijn tweede dagzege. In een dun standje werd Bé Eggens fraai weggecombineerd. Ook Arie Janssen van Doorn kon een ‘dubbel ’laten noteren. Anton Schotanus wilde te veel en groef zijn eigen graf waar bekwaam van werd geprofiteerd. Peter van der Stap kreeg hulp van Cock van Wijk die een schijf verblunderde. Alfons Ottink had tegen Jan Willem Hoeve succes met zijn halfopenklassiek dat in een verwoestende aanval uitmondde.
Bizar
Van de grote achtervolgende groep (10) was de remise tussen Paul Teer en Berend Plijter bizar. Teer was door een simpele 1-om-2 een schijf
voorgekomen en had er na een offer van zijn tegenstander nog een schijf bij. Maar toen was het wel geforceerd remise. Joost Hooijberg boekte na een aantal net-niet-gevallen weer eens een winstpartij. Harry Clasquin moest een damcombinatie toelaten na een interessante partij waarin beide spelers kansen lieten liggen. Ruud Kloosterman en Bert Dollekamp hielden elkaar in evenwicht. Nieuwkomers in dit gezelschap zijn Frans van Eennenaam, die Theo Tesselaar vloerde, Arie de Bruijn die Wim Koopman al snel een dam in de maag splitste en Peter Frans Koops die Bonne Douma in de fout zag gaan. Theo van den Hoek is er weer bij na een technische winst op Jan
Ongolesono.
Naast dammen is er ook tijd voor plezier, op woensdag ging een aantal mee met een rondvaartboot door de grachten van Delft.